• Jolanda

Op zoek naar dé tropische boom

Bijgewerkt op: okt 8

Het begon bij een foto op instagram. Het leken wel de tropen: laaghangende wolken, een onbewoond eilandje met een mooie boom erop. Dáár wilde ik een keer heen. En ik sloeg de afbeelding op.

In Oirschot, stond erbij. En na wat googlen vond ik uit dat de boom ergens langs wandelroute Goorven te vinden zou zijn. Ik boekte een nachtje in de buurt en zocht een andere mooie wandelroute uit om te combineren. Eind juni was het zover, ik ging op jacht naar dé boom.


Tropische temperaturen

Uitgerekend die week was het warm, erg warm. Er was op de vrijdag dat ik zou vertrekken flink wat onweer voorspeld. In de bossen bij Oirschot was het drukkend benauwd en rook het zelfs tropisch. Ik maakte 's middags al een korte wandeling en zag de boom al snel! Vanwege de warmte wilde ik eigenlijk maar een korte wandeling maken, maar ik vond het zo mooi dat ik al snel 2,5 uur aan het dwalen was langs de vennen in de Oirschotse bossen. Wat een prachtig gebied. Niet alleen de boom was mooi, verspreid in de bossen liggen talloze vennen en het uitzicht is steeds weer anders. Indrukwekkend.

Met avondlicht, wachtend op onweer

Op het midden van de dag is het licht natuurlijk niet het allermooiste. Dus na het eten, heerlijk op een terras, reed ik nog even naar het ven en liep ik weer naar de boom. Er hing onweer in de lucht, het was benauwd en warm. Heel af en toe viel er een druppeltje, maar het zette niet door. Tijd om op tijd naar bed te gaan om uitgerust te zijn voor de lange tocht van morgen.

Voor dag en dauw bij de boom

's Nachts was ik aan het woelen. Het was warm in het huisje. Ik was gestoken door muggen. Ik kon de slaap niet goed vatten. Om 5 uur was het alweer licht en ik besloot er op uit te gaan. Zo'n queeste naar de boom onderneem je niet om vervolgens in je bed te blijven liggen. Het was zo'n tien minuutjes rijden en al voor half 6 stond ik weer bij het ven. Waar ik overdag en 's avonds eigenlijk vrijwel niemand zag, stond er nu al een fotograaf bij de boom. Maar weer geen mist. Het gaf niet erg, want de sfeer in het bos was magisch. De zon kwam langzaam op, het rook zo lekker naar natte bladeren. Het licht was prachtig. Ik dwaalde een uurtje rond en genoot intens. Wat een belevenis. Bekijk de foto's maar, dat is toch wondermooi?

Zo zie je maar, dat je voor de ultieme natuurbeleving niet naar het buitenland hoeft.


Ik ging terug naar mijn huisje, nog even een uurtje slapen om wat energie te verzamelen voor de grote tocht die ik zou gaan lopen.

15 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven